امام حسین (ع) از امام زمان (عج) می گوید (۱)

امام حسین (ع) از امام زمان (عج) می گوید (۲)
شهریور ۱۲, ۱۳۹۵
الگوهای حسینی در ایجاد انتظار مهدوی
شهریور ۳۰, ۱۳۹۵

نویسنده : جواد خرمى

منبع : مبلغان

تنظیم و ویرایش : سایت حرف آخر

راستى او کیست که همه درباره ی او، از آینده ی او، از حکومت و عدالت او سخن مى گویند؟ او کیست که همه چشم انتظار رؤیت جمال دلرباى او، و بى قرار از عطر جان فزاى خاک پاى او هستند.
خال زیباى جمال دلربایت را بنازم
بوى عطر جان فزاى خاک پایت را بنازم
اى صفاى هر مصفا مهدى زیباى زهرا
از صفاى قلب مى گویم صفایت را بنازم

خداوند قرن ها است که از او سخن گفته، پیامبران درباره ی او و آینده ی او و از عدالت او سخن به میان آورده اند، پیغمبر خاتم که پیامبران گذشته بشارت آمدن او را داده اند ، به آمدن او و عدالت او بشارت داده است، حتى در شب معراج او را در میان ائمه ی دیگر دید: « کأنه کوکب درى فى وسطهم؛ او همچون ستاره اى درخشان در میان ائمه ی دیگر بود.» و به حبیب خدا، از خداى حبیب خطاب شد: « یا محمد! أحببه فإنى احبه و احب من یحبه (۱) اى محمد او را دوست ‏ بدار، به درستى که من او را دوست مى دارم. و دوست مى دارم کسى را که او را دوست داشته باشد.» راستى او کیست که امیر دل ها، على علیه السلام در اندیشه ی او و یاران او است و مشتاقانه فریاد: « شوقاً إلى رؤیتهم؛ سخت مشتاق دیدار ایشان هستم» (۲) سر مى دهد. و امام سجاد علیه السلام آرزوى دیدن او را دارد و چنین دعا مى کند که: « وارزقنى رؤیه قائم آل محمد (۳) زیارت قائم آل محمد صلى الله علیه و آله را روزیم فرما.» و از خدا مى خواهد که شهادت در رکاب او قسمتش شود: « وارزقنى الشهاده بین یدیه (۴) شهادت در رکاب او را روزیم فرما.»
مرگ است آرزوى همه مؤمنان ولى
جان باختن به راه امام زمان خوش است
سعى صفا و مروه و طوف حریم دوست
در خدمت امام زمان و مکان خوش است

او کیست که امام باقر علیه السلام پدر و مادر و جان خویش را فداى او مى داند و مى گوید: «بابى أنت و امى المسمى باسمى (۵) پدر و مادرم به فدایت باد که هم نام منى.»
و امام صادق علیه السلام مى گوید: « اگر او را درک مى کردم، تمام عمرم خادم او مى شدم؛ و لو أدرکته لخدمته ایام حیاتى» (۶)
و ناله سر مى دهد: «اى آقاى من! غیبت تو آرامش را از من دور کرده و خواب و استراحت را بر من دشوار کرده، و شادى را از دل من ربوده است. اى سرور من! غیبت تو مصیبت ها و گرفتاری هاى مرا دائمى نموده است؛ و آب دیده ی مرا جارى کرده، و ناله و فریاد و فغان من را بلند نموده است» (۷)
آنچه در پیش رو دارید، نگاهى است گذرا به سخنان سرور شهیدان، حسین بن على علیهماالسلام درباره ی عزیز دلها، مهدى فاطمه علیهماالسلام.

 

صاحب الامر کیست؟

 

۱ . شعیب بن حمزه نقل مى کند: روزى بر امام حسین علیه السلام وارد شدم و پس از سلام و احترامات لازم پرسیدم: آیا شما « صاحب الامر » هستید؟ فرمود: نه. پرسیدم آیا فرزند شماست؟ پاسخ داد: ن . پرسیدم آیا فرزند فرزند شماست؟ فرمود: نه. گفتم: صاحب الامر کیست؟
فرمود: «الذى یملاها عدلاً، کما ملئت جوراً، على فتره من الائمه تأتى، کما أن رسول الله صلى الله علیه و آله بعث على فتره من الرسل؛ کسى است که زمین را پر از عدل و داد مى کند، چنان که پر از ستم شده باشد، او پس از دوران طولانى از حضور امامان مى آید، چنان که رسول خدا صلى الله علیه و آله پس از آن که دوران طولانى از حضور پیامبران آسمانى گذشت مبعوث شد» (۸)
۲ . عیسى خشاب مى گوید: از حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام سؤال کردم: آیا صاحب الامر شما هستید؟ امام پاسخ داد: «لا ولکن صاحب الامر الطرید الشرید الموتور بأبیه المکنى بعمه؛ نه، صاحب الامر آن مخفى شده و در نهان است که به خون خواهى پدرش برخواهد خاست و با کنیه ی عمویش خوانده شود» (۹)

 

ویژگی هاى امام زمان

 

امام حسین علیه السلام براى معرفى و شناساندن صحیح و دقیق حضرت مهدى علیه السلام ، ویژگی هاى آن حضرت را به این صورت بیان مى کند:
«فى القائم منا سنن من الانبیاء، سنه من نوح و سنه من ابراهیم و سنه من موسى و سنه من عیسى، و سنه من ایوب و سنه من محمد صلى الله علیه و آله، فأما من نوح فطول العمر، و أما من ابراهیم فخفاء الولاده و اعتزال الناس، و أما من موسى فالخوف والغیبه، و أما من عیسى فاختلاف الناس فیه، و أما من ایوب فالفرج بعد البلوى، و إما من محمد فالخروج بالسیف؛ در [ زندگى ] قائم ما، سنت هایى از پیامبران وجود دارد: سنتى از نوح و ابراهیم و موسى و عیسى و ایوب و حضرت محمد صلى الله علیه و آله.
اما از نوح، طول عمر است، و اما از ابراهیم، ولادت پنهان و دورى از مردم است، و اما از موسى، واهمه داشتن و غیبت کردن است، و از عیسى، اختلاف مردم در وجود اوست، و از ایوب، گشایش پس از آزمایش و [ گرفتارى ] است، و از محمد صلى الله علیه و آله، قیام با شمشیر است.» (۱۰)
مرکز حلقه ی عشاق تویى
در همه خلق جهان طاق تویى
انبیا مست ولایت‏ بوده اند
همه مشتاق لقایت‏ بوده اند
شک ندارم که گدایت‏ بوده اند
همه محتاج عطایت‏ بوده اند
همه در ذات تو حیران مانده اند
بلکه انگشت‏ به دندان مانده اند

 

من خادم او هستم

 

در حضور امام حسین علیه السلام پیرامون امام مهدى علیه السلام بحثى مطرح شد. شخصى پرسید یا اباعبدالله! آیا حضرت مهدى هم اکنون متولد شده است؟
امام حسین علیه السلام فرمودند: «لا، و لو أدرکته لخدمته ایام حیاتى؛ خیر، ولى اگر او را درک کنم، تا زنده ام او را خدمت مى کنم.»
خادم درگه تو جبرائیل
بنده ی کوچک تو میکائیل
عبد فرمان بر تو عزرائیل
خاک پابوس تو هم اسرافیل
همه محکوم به فرمان تواند
یکسره ریزه خور خوان تواند

 

غیبت‏ حضرت

 

حضرت اباعبدالله علیه السلام براى روشن ساختن دوران زندگى حضرت مهدى علیه السلام براى یاران خویش، از غیبت صغرى و کبراى آن حضرت سخن مى گوید: « لصاحب هذا الامر ـ یعنى المهدى علیه السلام ـ غیبتان؛ احداهما تطول حتى یقول بعضهم: مات و بعضهم: قتل و بعضهم: ذهب، و لا یطلع على موضعه أحد من ولى و لا غیره، الا المولى الذى امره؛ (۱۱) براى صاحب امر؛ یعنى، مهدى علیه السلام، دو غیبت است: یکى از آن دو چنان طولانى شود که گروهى از آنان بگویند: مرده است. و جمعى بگویند: کشته شده است. و جمعى بگویند: او رفته است. و هیچ کس ـ از ولى و غیر ولى ـ از جایگاه او اطلاعى نخواهد داشت جز مولایى که به او امر کرده است.»
عاشقان روى جانان جمله بى نام و نشانند
نام داران را هواى او دمى بر سر نیامد
مردگان را روح بخشد، عاشقان را جان ستاند
جاهلان را این چنین عاشق کسى باور نیامد
(۱۲)
در جاى دیگر امام حسین علیه السلام فرمودند: « قائم هذه الامه هو التاسع من ولدى، و هو صاحب الغیبه و هو الذى یقسم میراثه و هو حىّ؛ قائم این امت نهمین از فرزندان من است، او صاحب غیبت است و کسى است که میراثش در حالى که زنده است تقسیم مى ‏ گردد.» (۱۳)
ادامه دارد…

 

پی نوشت ها:
۱- حسین نورى طبرسى، نجم الثاقب (چاپ جمکران)، ص‏۱۴۲ و ترجمه عربى همان، ج‏۱، ص‏۳۸۳ و رک: بحار الانوار، ج‏۳۶، ص‏۳۲۳٫
۲- موسوعه احادیث امیرالمؤمنین، ج‏۱، ص‏۲۰۱٫
۳- مفاتیح الجنان، حرز امام زین العابدین، ص‏۱۸۹٫
۴- سید بن طاووس، اقبال الاعمال، ص‏۶۷۵٫
۵- غیبت نعمانى، ص‏۵۵٫
۶- بحار، ج‏۱، ص‏۱۴۸٫
۷- نجم الثاقب، همان، ص‏۷۴۶٫
۸- عقد الدرر، ابن عبدالعزیز مقدس شافعى متوفاى ۷۰۰ ه، ص‏۱۵۸٫
۹- کمال الدین، شیخ صدوق، ج‏۱، ص‏۳۱۸، ح‏۵؛ اثبات الهداه، شیخ حر عاملى، ج‏۶، ص‏۳۹۸، ح ۱۲۳؛ بحار الانوارمحمدباقر مجلسى، (دار الکتب الاسلامیه) ج‏۵۱، ص‏۱۳۳، ح ۶٫
۱۰- کمال الدین (همان)، ج‏۱، ص‏۵۷۶؛ على بن عیساى اربلى، کشف الغمه، ج‏۲، ص ۵۲۲؛ علم الیقین، ج‏۲، ص‏۷۹۳٫
۱۱- عقد الدرر (همان)، ص‏۱۳۴٫
۱۲- امام خمینى رحمهالله¬علیه.
۱۳- کمال الدین (همان)، ج‏۱، ص‏۳۱۷، ح‏۲؛ اثبات الهداه، ج‏۶، ص‏۳۹۷، ح ۳؛ بحارالانوار (همان)، ج‏۵۱، ص‏۱۳۳، ح‏۳٫

 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *