امام حسین (ع) از امام زمان (عج) می گوید (۲)

راهکار ورود استراتژی مهدوی به سینمای ایران
شهریور ۳, ۱۳۹۵
امام حسین (ع) از امام زمان (عج) می گوید (۱)
شهریور ۱۲, ۱۳۹۵

نویسنده : جواد خرمى

منبع : مبلغان

تنظیم و ویرایش : سایت حرف آخر

صبر در دوران غیبت

 

یکى از مهم ترین وظائف شیعیان در دوران غیبت صبر در سختی ها و دورى آن حضرت، و استقامت‏ بر دین و مسائل دینى است. امام حسین علیه السلام با توجه به اصل « تداوم هدایت ‏» و رهبرى جامعه اسلامى، با بیان سرانجام روشن جهان، اجر و پاداش عظیمى براى صابران دوران غیبت‏ بیان نموده است. چنان که مى فرماید: «دوازده هدایت کننده از ماست و نخستین آن ها امیرالمؤمنین على علیه السلام و آخرین آن ها نهمین فرزند من مى باشد، او امامى است که بر حق قیام مى کند، خدا توسط او زمین را پس از آن که مرده باشد زنده مى کند، دین با او آشکار مى گردد و آیین حق توسط او جهانى مى شود؛ گرچه خوشایند مشرکین نباشد. « له غیبه یرتد فیها اقوام و یثبت فیها على الدین آخرون فیؤذون و یقال لهم « متى هذا الوعد إن کنتم صادقین ‏» (۱۴) و اما أن الصابر فى غیبته على الاذى و التکذیب بمنزله المجاهد بالسیف بین یدى رسول الله؛ او را غیبتى است که در آن گروه هایى مرتد مى شوند و دیگرانى بر دین ثابت قدم مى مانند، پس اذیت مى شوند و به آن ها گفته مى شود: اگر شما راست گو هستید، این وعده کى فرا مى رسد؟ کسى که در زمان غیبت او بر آزار و تکذیب، صابر باشد، همانند مجاهدى است که در پیشگاه رسول خدا صلى الله علیه و آله با شمشیر جهاد مى کند.» (۱۵)
غم مخور ایام هجران رو به پایان مى رود
این خمارى از سرما مى گساران مى رود
بلبل اندر شاخسار گل هویدا مى شود
زاغ با صد شرمسارى از گلستان مى رود
وعده ی دیدار نزدیک است،‏ یاران مژده باد
روز وصلش مى رسد ایام هجران مى رود
(۱۶)

 

حتمى بودن قیام

 

امام حسین علیه السلام نسبت‏ به ظهور حضرت مهدى علیه السلام، با ایمان و یقین سخن گفته است، و آینده ی جهان و اسلام را نورانى دانسته و بر همین اساس است که مى فرماید: « لو لم یبق من الدنیا الا یوم واحد، لطول الله عزوجل ذلک الیوم حتى یخرج رجل من ولدى فیملاها عدلاً و قسطاً کما ملئت جوراً و ظلماً. کذلک سمعت رسول الله صلى الله علیه و آله یقول؛ (۱۷) اگر از دنیا جز یک روز باقى نماند، پروردگار عزیز و بزرگ آن روز را چنان طولانى خواهد کرد تا مردى از فرزندان من قیام کند و جهان را پر از عدل و داد نماید، چنان که پر از فساد و ستم کارى شده باشد. من این چنین از رسول خدا صلى الله علیه و آله شنیده ام.»
آرى همین یقین است که شیعه را زنده و شاداب نگه داشته و نسبت‏ به آینده خوش بین است.
صد بار گر از دست غمت‏ خون رود از دل
از در چو در آیى همه بیرون رود از دل
گر قصه ی عشق تو و یاران بنگارند
صد لیلى و مجنون همه بیرون رود از دل
در قتل من اى شه بکش آهسته کمان را
حیف است که پیکان تو بیرون رود از دل
(۱۸)

 

چهره ی شاداب

 

امام حسین علیه السلام با علوم و آگاهى که به وسیله جد و پدر بزرگوارش در اختیار داشت، تحولات گوناگون آینده و خصوصیات فردى حضرت مهدى علیه السلام مانند شکل و سن و سال آن حضرت و برخورد برخى مردم را به روشنى بیان فرموده است، آنجا که مى فرماید: « لو قام المهدى لانکره الناس، لانه یرجع الیهم شاباً موفقاً و ان من أعظم البلیه ان یخرج الیهم صاحبهم شاباً، و هم یحسبونه شیخاً کبیراً؛ (۱۹) اگر مهدى قیام کند، مردم او را انکار مى نمایند؛ زیرا او به صورت جوانى شاداب به سوى آنها بر مى گردد و از بزرگ ترین آزمایش [ براى مردم آن زمان ] همین است که صاحبشان به صورت جوان به سویشان خروج مى کند در حالى که آنها او را بسیار پیر مى انگارند.»
ساقى بیا که یار ز رخ پرده برگرفت
کار چراغ خلوتیان باز درگرفت
آن شمع سرگرفته دگر چهره برفروخت
و آن پیر سالخورده جوانى ز سرگرفت

 

روزگار بعد از ظهور

 

الف ) انتقام از ستمگران:

 

امام حسین علیه السلام وقتى انبوه مشکلات جامعه اسلامى آن روزگاران را مى دید و انواع ظلم و ستم کارى دشمنان را شاهد بود، به آینده ی روشن و ظهور و انتقام آن حضرت چشم دوخته، اظهار مى داشت: « یظهر الله قائمنا فینتقم من الظالمین؛ خداوند قائم ما را ظاهر مى کند و از ستمگران انتقام مى گیرد.» (۲۰)

 

ب ) عدالت فراگیر:

 

اسلام حقیقى یعنى تشیع، امامى را چشم به راه است که جهان را پر از عدل و داد خواهد کرد. در این زمینه امام حسین علیه السلام سخنان فراوانى دارند از جمله فرمودند: «ثم یقوم قائمنا یملأ الدنیا قسطاً و عدلاً کما ملئت جوراً و ظلماً و یشف صدور قوم مؤمنین هم شیعته؛ پس قائم ما قیام کند، جهان را پر از عدل و داد خواهد کرد چنان که پر از ظلم و فساد شده باشد و دل هاى مؤمنین از شیعیان خود را شفا مى بخشد.» (۲۱)
حارث بن عبدالله اعور مى گوید: خدمت امام حسین علیه السلام رسیدم و از تفسیر سوره ی شمس پرسیدم، حضرت پاسخ دادند تا رسیدند به این آیه « و النهار اذا جلیها » (۲۲) « قسم به روز وقتى که صفحه ی زمین را روشن سازد.» و فرمودند: « ذلک القائم علیه السلام؛ من آل محمد یملأ الارض عدلاً و قسطاً؛ این [ روز روشن ] قائم از خاندان محمد صلى الله علیه و آله است که زمین را پر از عدل و داد کند.» (۲۳)

 

ج ) فقر زدایى عمومى:

 

یکى از آرزوهاى دیرین تمام انسان ها، فقر زدایى عمومى، و آبادانى فراگیر و جهانى است.
این آرزو در دوران آن حضرت برآورده مى شود؛ زیرا پس از ظهور حضرت مهدى علیه السلام و استقرار عدل جهانى و عدالت اقتصادى هرگونه فقر و نیازى در کره ی زمین ریشه کن خواهد شد. امام حسین علیه السلام با اشاره به این دوران چنین مى فرماید: « تواصلوا و تباروا فوالذى فلق الحبه و برأ النسمه، لیأتین علیکم وقت لایجد أحدکم لدیناره و لا لدرهمه موضعاً؛ با یکدیگر ارتباط داشته باشید و به یکدیگر نیکى کنید، پس سوگند به خدایى که دانه را شکافت و پدیده ها را آفرید، زمانى بر شما فرا خواهد رسید که شما جایى براى [ بخشش ] درهم و دینار خود نخواهید یافت.» (۲۴)

 

مدت حکومت ‏حضرت

 

یکى از پرسش هاى مهم این است که حضرت مهدى چه مدت پس از ظهور زندگى و حکومت مى کند؟ آنچه مسلم است، باید به اندازه اى حکومت کند که پایه هاى ظلم و ستم گرى ویران گردد و بر جاى آن بنیاد عدل و داد استوار گردد. بدون تردید، این مسئله ی اساسى، زمان مى طلبد و فرصت مى خواهد، و بنا نیست که آن حضرت همه ی امور را براساس معجزه و روش غیرعادى به پیش ببرد؛ بنابراین عقل اقتضا مى کند که آن حضرت مدتى طولانى حیات داشته باشد، تا بتواند در این دنیاى گسترده، تحولى همه جانبه و فراگیر ایجاد کند و جهان را با اسلام و ارزش هاى اسلامى آشنا سازد.
اما این مدت چه اندازه به طول مى انجامد، خیلى روشن نیست و روایات وارده از طریق خاصه و عامه گوناگون است:
پنج، بیست، سى و چهل سال، در منابع اهل سنت وارد شده است (۲۵) و نوزده و اندى، بیست، سیصد و نه سال در منابع شیعى به ثبت رسیده است. (۲۶)
از جمله، امام حسین علیه السلام فرمودند: « یملک المهدى تسعه عشر سنه و اشهرا؛ مهدى علیه السلام نوزده سال و چند ماه حکومت‏ خواهد کرد.» (۲۷)
البته این روایت با روایاتى که سیصد و نه سال را مدت حکومت دانسته اند، تنافى ندارد؛ چون هر دو مثبت هستند، و دو روایت مثبت با هم تنافى ندارند، مخصوصاً که علامت‏ حصر در این روایت‏ به کار نرفته است، و ممکن است اشاره به دوران حساس حکومت آن حضرت باشد. چنان که مرحوم مجلسى روایات فوق را این گونه جمع نموده است که:
«اخبار مختلفى که درباره ی مدت حکومت آن حضرت وارد شده، برخى از آن ها بر تمام مدت حکومت آن حضرت دلالت دارد، و برخى بر زمان استقرار و تثبیت دولت آن، و بعضى بر سال ها و ماه هایى که در نزد ما مى باشد حمل مى شود، و برخى بر سال ها و ماه هاى طولانى.» (۲۸)
از این گذشته روایاتى داریم که حکومت ائمه علیهم السلام را بعد از ظهور حضرت حجت تا قیامت، مستمر و ادامه دار مى داند؛ از جمله امام هشتم علیه السلام یک روایت طولانى از پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله درباره ی اهل بیت علیهم السلام نقل نموده است که در ذیل آن از زبان خداوند متعال مى خوانیم: «و لاطهرن الارض بآخرهم من أعدائى، و لاملکنه مشارق الارض و مغاربها و لاسخرن له الریاح، و لاذللن له السحاب الصعاب و لارقینه فى الاسباب، و لانصرنه بجندى، و لآمدنه بملائکتى، حتى تعلوا دعوتى و یجمع الخلق على توحیدى ثم لادیمن ملکه، و لاداولن الایام بین اولیائى الى یوم القیامه؛ و زمین را به وسیله ی آخرین آنها از دشمنانم پاک مى کنم، و شرق و غرب زمین را در سیطره ی سلطنت او در مى آورم، و بادها را در تسخیر او قرار داده، ابرهاى سخت و سرکش را رام او گردانم، و او را بر اسباب مسلط نموده، با سربازانم او را یارى، و با ملائکه خود او را امداد مى¬کنم، تا دعوت مرا برترى بخشد، و مردم را همه بر حکم توحید من گرد آورد، و سلطنت او را ادامه مى دهم و روزگار را بین دوستان خود دست ‏ به دست مى ‏ کنم ( اشاره به مسئله ی رجعت ) تا روز قیامت.»
روایت فوق، سخن از ادامه ی سلطنت آن حضرت و همچنین ائمه اطهار علیهم السلام تا روز قیامت و پایان دنیا دارد. بحث را با شعرى از امام خمینى رحمهالله علیه به پایان مى بریم:
بهار آمد که غم از جان بَرَد غم در دل افزون شد
چه گویم کز غم آن سرو خندان جان و دل خون شد
گروه عاشقان بستند محمل ها و وارستند
تو دانى حال ما واماندگان در این میان چون شد
حجاب از چهره ی دلدار ما باد صبا بگرفت
چو من هر کس بر او یک دم نظر افکند مجنون شد
گل از هجران بلبل، بلبل از دورى گل هر دم
بطرف گلستان هر یک بعشق خویش مفتون شد

 

پی نوشت ها:
۱۴- یس/ ۲۹٫
۱۵- کمال الدین (همان)، ج‏۱، ص‏۳۱۷، ح‏۲۳؛ عیون اخبار الرضا علیه¬السلام، ج‏۱، ص‏۶۹، ح‏۳۶٫
۱۶- امام خمینى رحمهالله¬علیه.
۱۷- بحارالانوار (همان)، ج‏۵۱، ص‏۱۳۳، حدیث ۵؛ کمال الدین، ج‏۱، ص‏۳۱۷، حدیث‏۴٫
۱۸- ملا آغاجان زنجانى.
۱۹- عقد الدرر، ص‏۴۱؛ اثباه الهداه (همان)، ج‏۷، ص‏۲۱۵، حدیث ۱۱۹٫
۲۰- همان، ص‏۱۸۱، حدیث ۷۰۴؛ اثبات الهداه (همان) ج‏۷، ص‏۱۳۸، حدیث ۶۸۱٫
۲۱- بحارالانوار (همان)، ج‏۳۶، ص‏۳۴۵، حدیث ۲۱۲؛ عوالم، بحرانى، ج‏۱۵، ص‏۲۲۷، حدیث ۲۱۲٫
۲۲- شمس/۳٫
۲۳- بحارالانوار (همان)، ج‏۲۴، ص‏۷۹، ح ۲۰؛ تفسیر فرات کوفى، ص‏۵۶۳٫
۲۴- عقد الدرر (همان)، ص‏۱۷۱؛ رک: فرهنگ سخنان امام حسین علیه¬السلام (همان)، ص‏۱۲۳٫
۲۵- رک: سنن ابى داود، (دار احیاء السنه النبویه،) ج‏۴، ص‏۱۱۶٫
۲۶- ابو على طبرسى، اعلام الورى باعلام الهدى (بیروت، دار المعرفه)، ص‏۴۳۴؛ بحارالانوار (همان) ج‏۵۲، ص‏۲۸۰، ۲۹۹٫
۲۷- فرهنگ سخنان امام حسین علیه¬السلام (همان) ص‏۱۳۳؛ عقد الدرر، ص‏۲۳۹٫
۲۸- بحار الانوار، محمدباقر مجلسى، (بیروت، دار احیاء التراث العربى، چاپ چهارم) ج‏۵۲، ص‏۲۸۰٫

 

 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *