مهدیه انتظار (جمعه-۳۰ ماه مبارک رمضان)

مهدیه انتظار (۱۵ شعبان)
خرداد ۱۱, ۱۳۹۴
۸ شوال – تخریب بقیع
مرداد ۲, ۱۳۹۴

rahbar-enghelabعید فطر؛ روز شروعِ دوباره زندگی معنوی و روحی

هر عید فطری، برای انسانِ مسلمانِ آگاه هوشیار، می‏تواند یک روزِ عید حقیقی باشد، روز شروعِ دوباره زندگی معنوی و روحی؛ مثل بهار برای گیاهان و درختان. انسانی که ممکن است در طول سال دچارِ انواع آلودگی‌ها و گناهان شود و انسانی که بر اثر هوای نفس و خصلت‌ها و صفات زشت، خود را تدریجاً از ساحتِ رحمتِ الهی دور کرده است، هر سال از طرف پروردگار عالم از یک فرصت استثنایی برخوردار می‏شود و آن فرصت، ماهِ مبارک رمضان است، در طول ماه رمضان، دل‌ها نرم می‏شود، روحها تلألؤ و درخشندگی پیدا می‏کند، انسان‌ها آماده قدم نهادن در وادی رحمتِ خاصه الهی می‏شوند و هر کس به قدر استعداد، همّت و تلاش خود، از ضیافت عظیم الهی برخوردار می‏گردد، بعد از آن‏که این ماه مبارک به پایان رسید، روزِ شروعِ سال جدید، روز عید فطر است، یعنی روزی که انسان می‏تواند با استفاده از دستاوردهای ماه رمضان، راه مستقیم الهی را پیش گیرد، و از کج‏راهه‏ها پرهیز کند.



منتظر باید شاخک هایش حساس باشد!

عنوان : منتظر باید شاخک هایش حساس یاشد !

نمی شود از انتظار دم زد ولی نسبت به حوادث منطقه بی تفاوت بود. نمی شود مدعی انتظار حضرت ولیعصر باشیم ولی نگران آنچه در یمن می گذرد نباشیم. منتظر نیست کسی که اخبار سوریه و عراق را پیگیری نکند! چگونه خود را منتظر می نامد، کسی که سر در لاک خود فرو برده و بی خبر از حوادث منطقه گذران عمر می کند!؟!

حال منتظر حال آن مادر شهید مفقودالاثری است که سالهاست منتظر رسیدن خبری از فرزند گم شده اش می باشد.با هر صدای زنگی از جا می پرد که آیا خبری از فرزندش آورده اند؟ آری منتظر باید شاخک هایش حساس باشد. باید با شنیدن هر صدای زنگی از جا بپرد و چشمش را به افق کعبه بدوزد که آیا خبری از مهدی فاطمه رسیده است؟ اگر اینگونه نباشد و اگر کسی گاهی و از سر عادت دعایی بخواند و یا در دعای ندبه ای شرکت کند و....... که نمی شود به او گفت منتظر!

گفته می شود که تطبیق حوادث منطقه با علائم ظهور و یکی دانستن آنها کاری اشتباه و آسیب زا است و تفسیر این چنینی ازی انتظار می تواند خطرناک باشد.

صد البته ما منکر آسیب های تطبیق بی جای حوادث بر علائم و یا آسیب های انتظار نیستیم . اما باید توجه داشت که انتظار به خمودگی و روزمرگی نیز نباید مبتلا شود. نباید به بهانه مقابله با آسیب ها انتظار را دچار عوارضی چون بی رمقی و بی تفاوتی کرد و به تفسیر دیگر انتظار را از مفهوم خود خارج نمود.

انتظار و بصیرت

انتظار همان طور که از مفهوم دقیق واژه آن برمی آید به معنی نظر با تامل و از یر دقت به زمان حال و آینده است. لذا منتظر اهل بصیرت و دارای نفوذ دید است.

منتظر حوادث منطقه را با دقت رصد می کند و دست های پشت پرده آن را نیز می بیند.

یکی از جنبه های بصیرت در انتظار توجه به وظایف و تفکیک عرصه های مختلف از هم است.

توجه به حوادث منطقه و دل خوش بودن به اینکه آنچه در خاورمیانه می گذرد ان شا الله از علائم ظهور است ، نباید منتظر را از وظایف اصلی خود باز دارد. ما وظایف متعددی برعهده داریم؛ نسبت به خدا، امام زمان (عج)، خود، خانواده،جامعه، انقلاب، مظلومین منطقه و....... نباید به بهانه احساس نزدیکی ظهور از زیر بار مسئولیت ها شانه خالی کرد.

از سویی در نزدیک دانستن ظهور و دل خوش شدن به حوادث منطقه این آسیب وجود دارد که اگر خدای ناکرده نشانه های رخ داده در منطقه به ظهور منجر نشود موجب سرخوردگی منتظران و امیدواران گردد. لذا منتظر حقیقی که چشم به راه و حساس و امیدوار است در عین حال باید تسلیم امر خدا هم باشد و هیچگاه از انتظار خود دلسرد نشود.

انشاالله در ادامه به موضوع ارتباط حوادث منطقه با ظهور از زوایای مختلف خواهیم پرداخت.

رسول صادقیان





اللهم ارزقنا توفیق الطاعه

   (اللّهُمَّ ارزُقنا تَوفیقَ الطاعَهِ)

«خداوندا! توفیق فرمانپذیری را روزی ما کن»

اللّهُمَّ: یا الله! پروردگارا!

رزق: بخشش مداوم، نصیب و بهره (مفردات راغب)

توفیق: التوفیق من الله أی: توجیه الاسباب نَحَو المطلوب (توفیق الهی یعنی خداوند اسباب و عوامل را برای هدف مورد نظر مهیا می‌کند)[۱]

طاعت: طوع و طاعت به معنای انقیاد و فرمانبرداری است.[۲]

خداوند متعال به عنوان مربّی و پرورش دهنده‌ی موجودات متکفّل تأمین رزق مادّی و معنوی آنهاست.

در میان موجودات، انسان به خاطر نیازهای ملکوتی‌اش، در کنار نیازهای مادی خود، باید برای دریافت ارزاق معنوی نیز، دست دعا به درگاه احدیت بالا بَرَد.

با بررسی آیات قرآن در خصوص واژه­ی رزق روشن می‌شود اکثر واژه‌های رزق در قرآن به خداوند متعال منسوب می‌گردد، واژه‌هایی چون: (رَزَقَکُمُ الله، رَزَقَکُم، رَزَقناکُم، رَزَقناهُ، رَزَقناهُم، رَزَقَهم، تَرزُقُ، یَرزُقُ، خیر الرّازقین، رزقِ الله، رِزقِ رَبِّکم، هو الرزّاق، ...) که با تأمّل در مجموع این واژه‌ها معلوم می‌گردد رزق هرکس تنها به دست خداست و برای جلب رزق بیشتر، ارتباط قوی­تر با رازق هستی یک اصل است.

از میان ارزاق معنوی و الطاف رحیمیه خداوند، توفیق جایگاه ویژه‌ای دارد. «توفیق» یعنی اتفاق و مطابقت و موافقت کار انسان با تقدیر و قضا و قدر الهی و یا به معنای آسان سازی مسیر و ایجاد شرایط و بهبود بخشیدن آن از طرف خدا جهت رسیدن به اهداف متعالی و معنوی است.

قرآن می‌فرماید:

P(و ما توفیقی إلاّ بِاللهِ)[۳] «و توفیق من، جز به خدا نیست.»

توفیق از لشگریان عقل است و در مقابل آن خذلان (به حال خود رها شدن بنده) است که از لشگریان جهل به شمار می‌رود.

حضرت علی علیه السلام فرمودند:

(التّوفیقُ مُمِّدُ العَقلِ، الخِذلان مُمِّدُ الجَهلِ)[۴]

«توفیق مددکار عقل و خذلان مددکار نادانی است.»

امام باقرu در تفسیر ذکر شریف: «لا حَولَ وَ لاقُوَّهَ إلاّ بِاللهِ العَلیِّ العَظیمِ» فرمودند: «معنایش این است که ما قدرت روی گرداندن از معصیت خدا نداریم مگر به یاری خدا و توانایی بر طاعت خدا نداریم مگر با توفیق او.»[۵]

لازم به ذکر است توفیق گاهی به معنای ایجاد میل و انگیزه و آسان سازی شرایط روحی و درونی برای پیروزی است و گاهی به معنای آسان سازی شرایط بیرونی و فراهم شدن زمینه موفقیت و این هر دو عنایتی است از جانب خداوند که امکان توسعه، رشد و شکوفایی شخصیت را به انسان می‌بخشد و سرعت تعالی را در او صد چندان می‌نماید.

پس بجاست برای همه‌ی امور خیر، خصوصاً طاعت و فرمانبرداری، از خداوند توفیق مسئلت نمود، چراکه طاعت سبب سعادت است. حضرت علیu می­فرمایند:

(با دِرِ الطّاعَهَ تَسعُد)[۶] «به سوی طاعت بشتاب تا سعادتمند شوی.»

نیز فرمودند: (إذا قَویَتَ فَاقوَ علی طاعَهِ الله سبحانَهُ، إذا ضَعُفتَ فاضعُف عن مَعاصی اللهِ)[۷]

«اگر نیرومندی در طاعت خداوند سبحان نیرومند باش و اگر ناتوانی در نافرمانی از خدا ناتوان باش.»

 

۱ - مجمع البحرین، ح ۵، ص ۲۴۷٫

۲ - قاموس، ج۵، ص ۲۴۸٫

۱- هود،۸۸   ۲- میزان الحکمه، حدیث۲۲۲۵۲٫ ۳-همان،حدیث۲۲۲۴۱            

۴- میزان الحکمه، ح ۱۱۲۷۲٫             ۵ - همان، ح ۱۱۲۷۶٫

 

 



ماه رمضان می رود

ماه رمضان می رود تا بعد از یک دوره ی یازده ماهه به ماهه دوازدهم سال بعدی برسد و دوباره ...
اما خوش به حال من که با ماه دوازدهم ام
در ثانیه های خلقت در حال گردش در مَدارِ خلقتم
خوش به حال من که با ماه دوازدهم ام
عصاره و باقی مانده ی ۱۱ ماه دیگر
خدا را شکر که من مهدی دارم
شنیده ام عید فطر، بزم شکرگزاری من است از خالقم برای نعمت هایش
می خواهم شکر گزار باشم برای بامهدی بودن
خدای من فرمود شکر نعمت نعمتت افزون کند
حال من هم مُدام
شکرِ نعمتِ "حضوره" مهدی ام را به جا می آورم
تا خداوند هم نعمتِ "ظهورش" را افزون کند برایم
افطار یعنی همین معجزه های خدا در زمین
با رُخ دادنِ ظهور
خلقت از روزه ی غیبت به اجبار باید افطار کند
ظهور همان اذنِ خوردنِ روزه است
که با اذانِ کنار کعبه ات تمام اهل زمین روزه ی غیبت را باز می کنند و به ظهور می رسند
ظهور "خَرقِ عادتی" دوباره است برای اهل زمین
که در رمضان با اذان مغربش افطار می کنند برای جسم ها
اما هنگام ظهور باید با اذان صبحش افطار کنند برای قلب و جان ها
مولای من
می بینی اهل زمین این روزها روزه داره غیبت اند
چشم های ما نباید( نمی توانیم ) تو را ببینند
کوش های ما نباید صدای دل نواز تو را بشنود
زبان ما نباید نام تو را که آقای خلقتی به وصل بخواند
دستهای ما نباید عبای تو را لمس کند
که عبایت همان کَسای سَروَرم محمد است
و لمسِ آن طهارت باطنی می خواهد و .....
روزه ی غیبت اهل زمین این روزها بلند شده آقاجان
اما ...
باید طاهر شوم
باید تمرینِ حضور کنم
باید به قلبم بیاموزم، تو را در لحظه های خلقت لمس کند
به چشم هایم بیاموزم، تو را در ذرات خلقت ببیند چشم هایم باید دیدن در حضور را تمرین کنند
باید با گوشت بشنوم، صدای قرآن خواندنت در حقیقت خلقت پیچیده و در زمان که در حال گذر است استمراری عاشقانه دارد
تمام ذرات وجودم باید به نام مهدی "زنده" باشد
و این "مشق عشق حضور" است
اینگونه من هم به نزدیکی عید فطرِِ ظهور می رسم
فطریه ام می شود زندگی کردن با حضورت عزیزه من
پاداش روزه داری ام در حضور با تو می شود ظهورت
می شود دیدن هلال ِ ماهِ رویِ زیبارویِ مهدی
و این است حقیقت عید فطر


عید فطر و امام زمان (عج)-- کلیک کنید

عید است و دلم خانه ویرانه، بیا                                این خانه تکاندیم ز بیگانه، بیا

یک ماه تمام میهمانت بودیم                                    یک روز به مهمانی این خانه بیا

یا مهدی

عارف وارسته حاج میرزا جواد آقا ملکى تبریزى در این مورد در کتاب ارزشمند المراقبات[۱]مى‏نویسد: بر مؤمن راستین شایسته است امروزه غیبت آن حضرت و غصب حکومت آن حضرت توسط دشمنان، سختى حال شیعیان و رعایاى او را در دست کافران و فاجران بنگرد و ببیند که به آنان از قتل نفوس و هتک آبرو و غصب اموال و بدى حال و مقام خوارى و ابتذال چه مى‏رسد بایستى خوشحالى او به اندوه زیاد و خنده او به گریه و عید او به ماتم مبدّل گردد و به خواندن دعاى ندبه به سان زن بچه مرده‏اى بگرید و فرج او را از خدا بخواهد... بارى چون خواستى براى نماز عید بیرون روى که با امامى نمازگزارى یا خودت امام جماعت شوى بر توست که از مصیبتى که براى غیبت امام خودت بر تو وارد شده است غافل نباشى، زیرا نماز عید حق خاص اوست و آن از مقامات معروفه اوست. پس بنگر حال به چه منوال گشته است که نماز با امام به نماز تو و امثال تو مبدّل شده است و به زمان حضور آن حضرت و اجتماع مؤمنان به نماز او و نمازشان با او تفکر نماى و در پیش خویش میزان بگیر که چون براى مؤمن خطیب، امام او باشد و سخنش را بشنود و از علومش فرا گیرد حال او چگونه خواهد بود؟! و به آنچه از برکات و انوار زمان حضور آن بزرگوار و نشر عدالت و محوجور و ضلالت و عزت اسلام و حرمت قرآن و رواج ایمان و تکمیل عقول و تزکیه قلوب و تحسین اخلاق و رفع شقاق و دفع نفاق ونظر کن و با صداى بلند خود او را ندا ده و به زبان شوق خویش به ساحت مقدس عرضه بدار: اى زاده احمد!

آیا راهى به سوى تو هست که ملاقات شوى؟...

اگر تلف شدن من در رسیدن به تو باشد، در آن شتاب کن فداى تو شوم.

و به هرچه بخواهى در راه عشق خودت مرا آزمایش کن که آنچه را که رضاى تو در آن است انتخاب مى‏کنم.

قسم به جمال خودت که از او پوشیده‏اى و جلال خودت که او را سرگردان ساخته‏اى و در کوى تو عذاب را شربت گوارا مى داند.

دل من آب شد پس به او اجازه بده که تو را آرزو کند، در این قلب نیم رمقى براى امید و تمناى تو هست.

بنابراین درخواست برقرارى دولت کریمه حضرت مهدى ارواحنا له الفداء بهترین پاداش و عیدى است که مى‏توان در روز عید فطر از خداوند متعال آن را درخواست نمود.

سیدبن طاووس در ضمن اعمال روز عید از امام باقرعلیه السلام نقل مى‏کند: هنگامى که از منزل خارج شده و به سوى نماز عید مى‏روى دعاى اللّهم من تهیّأ را مى‏خوانى و هنگامى که به نام مبارک حضرت صاحب الزمان ارواحنا له الفداء رسیدى با آرزوى تحقق وعده الهى و استقرار حکومت عدل مهدوى ارواحنا له الفداء مى‏گویى: «اللّهم افتح لنا فتحاً یسیراً و انصره نصراً عزیزاً...اللّهم انّا نرغب الیک فى دولهٍ کریمهٍ تعزّ بها الاسلام و اهله و تذّلّ بها النّفاق و اهله...؛»[۲]خداوندا براى ما فتح آسان عنایت فرما و آن حضرت را با نصرتى عزتبخش یارى نما، پروردگارا! ما خواهان ایجاد دولت کریمه‏اى هستیم که با آن به اسلام و مسلمانان عزت بخشیده و جبهه نفاق و اهلش را به خاک مذلّت بنشانى

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 [۱]المراقبات، ص ۳۴۳٫

[۲]اقبال الاعمال، ج ۱، ص ۴۷۶٫







1 دیدگاه

  1. user گفت:

    سلام،صوت سخنرانی دانلود نمیشه! کلیک میکنم فقط صفحه رفرش میشه!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *